♀️ Vrouwenbeweging Ferm maakte voor Internationale Vrouwendag een mooie reportage van Zawadi. Het artikel is geschreven door Geertje Meire. De foto's zijn van François De Heel.
Als ik groot ben, word ik ...
wat ik maar wil!
Prinses, juf of brandweervrouw. Meisjes hebben elk hun eigen droom over later. Zawadi (8) heeft een stoere toekomstdroom en Ferm laat haar dan ook graag een dagje meelopen met bevlogen vrouwen die hun droomjob al te pakken hebben.
Zawadi wil brandweervrouw worden
Wanneer ze aankomt in de brandweerkazerne, staart Zawadi Akinyi Van Lancker (8) roerloos en met grote ogen naar de nog grotere brandweerwagen. Een hele middag mag ze in overall en met een helm op haar hoofd de Gentse kazerne verkennen. Want brandweervrouw worden, dat is haar droom.
“Ze is sportief, niet snel bang én staat haar mannetje”, vertelt oma Lieve terwijl Zawadi zelf 30 meter hoog naar de top van de brandweerladder wordt meegenomen. Het meisje uit Melle lijkt dan ook niet onder de indruk: we krijgen een dikke duim van boven. Gelukkig, want hoogtevrees is not done in de brandweerbranche. “Ze klimt graag in bomen. Al is ze nog jong, ik denk dat de brandweer geen slechte keuze is”, aldus haar oma.
Jeugdbrandweer
Over twee jaar kan haar kleindochter zich alvast aansluiten bij de jeugdbrandweer. “Zie het als een soort jeugdbeweging voor kinderen tussen de 10 en 18 jaar in de brandweerkazerne. We spelen spelletjes, leren allerlei knopen aan, oefenen EHBO-skills en doen nog van alles rond het thema brand”, vertelt Heleen Mathys, begeleider van de jeugdige bende en zelf brandweervrouw.
Zeldzaam
Er lopen in de kazerne verschillende vrouwen rond, maar bijna geen enkele gaat mee de baan op …. Steffi Dhont, een van de weinige echte, operationele brandweervrouwen in de kazerne van Gent, probeert te raden waarom. “Je hebt veel kracht nodig en de wisselende shiften hebben impact op je slaap en je privéleven. Het is dus zeker niet evident.” De woorden zijn nauwelijks uitgesproken wanneer er een oproep binnenkomt en Steffi samen met haar (mannelijke) collega’s moet uitrukken.
Alles samen
“De brandweer is een teamgebeuren, wij doen alles samen”, neemt Heleen het over. “Tijd is cruciaal. Elke seconde telt. In plaats van de trap kan je ook de daalmast nemen - je weet wel, die paal waarlangs je naar beneden kan glijden. En ieders laarzen staan klaar met de broek errond gestroopt: je moet er alleen instappen en de overall - of met de juiste terminologie, het interventiepak - omhoog trekken.”
“Als je niet goed uit je bed geraakt om naar school te gaan, kan je dat thuis ook doen om tijd te winnen”, adviseert de brandweervrouw lachend, met een knipoog naar Zawadi.
Blussen!
In de stelplaats mag Zawadi alle brandweerauto’s en ambulances zowel langs binnen als buiten bekijken. De brandweer gebruikt veel materiaal: ademluchtflessen, hydraulische scharen (reusachtige tangen om auto’s open te knippen) en noem maar op. Veel ervan is behoorlijk zwaar, fit zijn is dus de boodschap. Er is dan ook een fitnesszaal in de kazerne, waar naar hartenlust getraind kan worden.
In de kazerne is geen brand te bespeuren - gelukkig - toch mag Zawadi de brandslangen uitrollen om te blussen. Met open benen vangt de dappere achtjarige de druk van het water op. Terwijl ze op de oranje kegel mikt, straalt ze. “Naast branden blussen, biedt de brandweer ook veel technische hulp”, legt Heleen uit. Er zijn verschillende disciplines waar je je in kan specialiseren, zoals klimmen, duiken of alles met een gaspak.” Er is dus nog een heleboel te leren, maar Zawadi lijkt niet bepaald afgeschrikt - Integendeel!
